καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2010
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for 20 Δεκεμβρίου 2010

Άλλοι σκύβουν με καμάρι, κι άλλοι σκύβουν απ’ τα βάρη

Posted by redship στο 20 Δεκεμβρίου , 2010

thumb

Από το Μαρικάκι

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου κατά τη διάρκεια συζήτησης του τύποις Προϋπολογισμού,  μας πληροφόρησε ότι την ώρα που η αχάριστος κοινωνία επιδίδεται σε ανούσιον επαναστατική γυμναστική και εν μέσω κρίσης αναγκάζει τους άνδρες των ΜΑΤ να σπαταλούν απεριόριστες ποσότητες χημικών σε ψεκασμούς διαδηλωτών,  η κυβέρνηση βρίσκεται σε δύσκολη φάση επικύψεων ενώπιον της τρόικας. «Είμαστε» είπε ο Γεώργιος Παπακωνσταντίνου «στην πιο δύσκολη κάμψη». Εεε, συγνώμη «καμπή». Τώρα, η κυβέρνηση των «Georges & Friends» αντιμετωπίζει και το τεράστιο δίλημμα: πόσο βαθιά θα πρέπει να είναι η επόμενη φάση επικύψεων; Να φιλήσει τα παπούτσια του αξιότιμου γιατρού – λυτρωτή Στρος Καν, ως άλλη εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή… Ή μήπως να εγκαταλείψει κάθε σκέψη να δείξει χαρακτήρα και να ευθυγραμμμιστεί κατευθείαν με το πάτωμα ως χαλάκι για πάσα χρήση… Τω όντι, «δύσκολες αποφάσεις»…

Από τις επικύψεις αυτού του είδους εξαιρείται ο Πάγκαλος, λόγω σωματότυπου, ο οποίος όμως δεν παραλείπει κάθε τρεις και λίγο να επιδεικνύει με αξιομνημόνευτο ζήλο τη σχετική προδιάθεση: γι’ αυτόν, ακόμα και αυτή η ζωτική διαδικασία της αναπνοής περιλαμβάνει εισπνοή καθαρού αέρα – ει δυνατόν απαλλαγμένου από δακρυγόνα δηλαδή– εκπνοή διοξειδίου του άνθρακα ενισχυμένου με αφορισμούς, ύβρεις και απειλές για το τέλος του «βολεμένου» και «συντεχνιάζοντος μικρομεσαίου που κλείνει στο άψε σβήσε το Σύνταγμα και δεν μπορούν να ολοκληρώσουν την επέλασή τους τα τάγματα της τρόικας και του τοποτηρητή της Γιώργου Β’ του Βάρβαρου.

Την ώρα που το βαρύ πρόγραμμα οσφυοκαμψίας συνεχίζεται και μάλιστα επιτυχώς, επικουρούμενο, για λόγους ισορροπίας και προστασίας της οσφυϊκής μοίρας από την ατροφία , από άρση βαρών – τόνων ψεύδους και αυθαιρεσίας – η κοινωνία λυγίζει κάτω από το βάρος του αγώνα για επιβίωση που υπόσχεται να γενικευτεί και να γίνει αγριότερος.

Προς το παρόν οι περισσότεροι πολίτες αυτής της χώρας σκύβουν για άλλους λόγους:

 

Με το βλέμμα στο οδόστρωμα για κανένα ευρώ, για κανέναν απολεσθέντα «θησαυρό»…

Πάνω από σκουπίδια για τρόφιμα, ρούχα, και ό,τι μπορεί να φανεί χρήσιμο σε έναν άστεγο, σε έναν συνταξιούχο των 300 και 400 ευρώ, σε έναν μετανάστη, σε έναν χρονίως άνεργο, σε έναν μεροκαματιάρη οικογενειάρχη που πλέον δεν τα βγάζει πέρα…

Χτυπημένοι από τα κλομπ και ψεκασμένοι από επικίνδυνα χημικά…

Μελαγχολικοί, από την αίσθηση αδυναμίας μπροστά στην ασύλληπτη βία που ορθώνεται γύρω τους ως «εξυγίανση», «αλλαγή νοοτροπίας», «πόλεμος κατά της διαφθοράς και του σπάταλου κράτους», «τέλος της Μεταπολίτευσης», «νέα Ελλάδα»…

Απελπισμένοι από το πισωγύρισμα…

Στοιχειωμένοι από το χυδαίο «μαζί τα φάγαμε»…

Ντροπιασμένοι που πίστεψαν το παραμύθι….

Όμως, η πολιτική, φυσική και ψυχολογική βία που πλέον βιώνουμε καθημερινά με την βοήθεια Πρετεντέρηδων που το μόνο που βλέπουν είναι η «βία του όχλου» η οποία στρέφεται εναντίον ομοϊδεατών τους(χτυπώντας τους το καμπανάκι ότι μπορεί να’ ρθει και η σειρά τους), είναι η περίτρανη απόδειξη της επιχείρησης επιβολής των άδικων και απάνθρωπων επιταγών του (νεοφιλελεύθερου) ισχυρού, απέναντι στον οποίο επιβάλλεται να μη σκύψουμε το κεφάλι…

Κι αυτό δεν είναι προτροπή προς έναν «αψυχολόγητο» κι «ανεύθυνο» ελληνικό τσαμπουκά, όπως νυχθημερόν υποστηρίζουν τα παπαγαλάκια στα κανιβαλοκάναλα, αλλά όρος επιβίωσης της κοινωνίας ως τέτοιας και όχι ως ζούγκλας

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα αλαλάζοντα κύμβαλα του ΔΝΤ, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, φαστ-τρακ» προπαγάνδα, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "δημοκρατία" των αστών, καταλήστευση του λαού, λύκος ο άνθρωπος που εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ταχύτερα, σκληρότερα, περισσότερα

Posted by redship στο 20 Δεκεμβρίου , 2010

thumb

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Δεν είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος αν αυτή η κυβέρνηση – με πρώτο και καλύτερο τον πρωθυπουργό – μας θεωρούν εντελώς ηλίθιους ή, απλώς, αισθάνονται πως ό,τι κι αν μας πουν θα παραμείνουμε ως κοινωνία αδρανείς και «μοιραίοι». Δεν εξηγούνται αλλιώς οι τελευταίες εμφανίσεις του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος φροντίζει να μας εκπλήσσει δυσάρεστα σχεδόν με κάθε παρέμβασή του.

Το δεδομένο των ημερών είναι ότι η σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. την περασμένη εβδομάδα ενέκρινε το γερμανικό σχέδιο για τη δημιουργία, από το 2013, μηχανισμού ελεγχόμενων πτωχεύσεων (κατ’ ευφημισμόν: «μόνιμος ευρωπαϊκός μηχανισμός σταθερότητας»), περνώντας και την παράμετρο της συμμετοχής των ιδιωτών πιστωτών στο κόστος αυτών των πτωχεύσεων. Επρόκειτο για μια εξέλιξη στην οποία ο πρωθυπουργός της Ελλάδας φερόταν ως σφόδρα αντίθετος. Πλην όμως την… ψήφισε, όπως και οι άλλοι εταίροι του.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γ.Π. ψηφίζει κάτι στο οποίο αντιτίθεται – και για τα οποία, σύμφωνα με τα φερέφωνα του Μαξίμου, συγκρούεται λυσσωδώς με τη… Μέρκελ.

Ποιο ήταν όμως το εφεύρημα αυτών των ημερών, το οποίο επιστράτευσε προκειμένου να διασκεδάσει τις διαρκώς χειρότερες εντυπώσεις που δημιουργούνται στη διεθνή πιάτσα αλλά και στο εσωτερικό της χώρας για το χάλι της ελληνικής οικονομικής πολιτικής, τις συνεχείς αποτυχίες τήρησης των συμφωνηθέντων με το Μνημόνιο και την παγκόσμια βεβαιότητα ότι η ελεγχόμενη πτώχευση βρίσκεται επί θύραις;

1. Μας είπε μετά τη σύνοδο κορυφής: «Η θεσμοθέτηση του μόνιμου ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας θα διασφαλίζει τη χρηματοοικονομική σταθερότητα του συνόλου της Ευρωζώνης. Θα βοηθά στην επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και ιδιαίτερα στην τόνωση της ανάπτυξης». Επιπλέον ο μηχανισμός αυτός είναι ένα… «πρώτο βήμα» προς την κατεύθυνση μιας «ισχυρής οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Αυτά εν όσω βρισκόταν στις Βρυξέλλες και τον είχαν από κοντά.

2. Επιστρέφοντας στην Αθήνα όμως κάτι τον… τσίμπησε. Έχοντας ήδη φάει πόρτα από τη Μέρκελ στο αίτημά του – και του ΔΝΤ και των μεγαλοεπενδυτών τύπου Σόρος, Goldman Sachs κ.λπ. – να δημιουργηθεί ευρωομόλογο, το οποίο θα μετέφερε το ρίσκο και τη χασούρα από τις τράπεζες και τους ιδιώτες στα ευρωπαϊκά κράτη, μας άφησε άναυδους. Μας είπε ότι εγκαινιάζει ευρωπαϊκής εμβέλειας πρωτοβουλία για τη συγκέντρωση 1.000.000 υπογραφών – όσες είναι απαραίτητες προκειμένου να υποχρεωθούν τα ευρωπαϊκά όργανα να συζητήσουν αυτό το ενδεχόμενο.

Μάλιστα, σύμφωνα με όσα ήταν χθες γνωστά, πέταξε το μπαλάκι και στους βουλευτές και ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ ώστε να δημιουργήσουν, λέει, μια ομάδα εργασίας που θα επεξεργαστεί τις προτάσεις και τις απαραίτητες κινήσεις για την προώθηση της πρωτοβουλίας. Λεγόταν μάλιστα ότι ως επικεφαλής μιας τέτοιας ομάδας πρότεινε τη… Βάσω Παπανδρέου! Έτσι κι αληθεύει, ούτε ψύλλος στον κόρφο της Βασούλας… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in "παπατζήδες", "δήθεν" | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΝΕΑ «ΔΩΡΑ» ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ: ΜΕΙΩΣΗ 25% ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΕΩΣ ΤΟ 2013!

Posted by redship στο 20 Δεκεμβρίου , 2010

 

Χωρίς κανένα απολύτως φραγμό προχωρά η τροϊκανή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην υλοποίηση του ακραία νεοφιλελεύθερου σχεδίου της για τη διάλυση των δημόσιων ασφαλιστικών ταμείων.

Συγκεκριμένα, o αναπληρωτής υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Γιώργος Κουτρουμάνης εξήγγειλε τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 25% μέχρι το 2013, μιλώντας την Δευτέρα στο 2ο Συνέδριο Κοινωνικής Ασφάλισης του Economist! Επί της ουσίας δηλαδή, εξήγγειλε τον οικονομικό στραγγαλισμό των ασφαλιστικών Ταμείων, τα οποία λόγω της τεράστιας μείωσης των εισφορών κατά 25% και της επακόλουθης μείωσης των εσόδων τους – που επιτείνεται σήμερα εξαιτίας της εκτίναξης της ανεργίας και των ελαστικών σχέσεων εργασίας που «γεννούν» οι μνημονιακές πολιτικές-  θα οδηγηθούν με μαθηματική βεβαιότητα στην κατάρρευση.
Ο πρώην συνδικαλιστής κ. Κουτρουμάνης είπε ότι η μείωση θα ξεκινήσει σε ποσοστό 10% από τα μέσα του 2011 και θα μπορούν να υπαχθούν στη ρύθμιση, επιχειρήσεις οι οποίες είναι συνεπείς στην καταβολή των ασφαλιστικών τους εισφορών και έχουν ενταχθεί στο σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου των επιχειρήσεων της εργασίας και της ασφάλισης που εγκαθιστά στο υπουργείο Εργασίας.

Η ένταξη των επιχειρήσεων στο σύστημα, το οποίο θα είναι διασυνδεδεμένο με το ΙΚΑ τον ΟΑΕΔ και το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, θα ξεκινήσει την 1η Ιουλίου του 2011, οπότε γίνεται υποχρεωτική η πληρωμή των εισφορών μέσω των τραπεζών.

Οι εργαζόμενοι θα εντάσσονται με την κάρτα εργασίας που θα βασίζεται στον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης. Η κάρτα αυτή θα χρησιμοποιείται και σαν κάρτα ελέγχου για την είσοδο και την έξοδο από τον χώρο εργασίας και με τον τρόπο αυτό θα ελέγχεται το ωράριο και κάθε εργασιακή μεταβολή.

Το σύστημα των ηλεκτρονικών διασταυρώσεων, θα ξεκινήσει από τις μεγάλες επιχειρήσεις, στην αρχή προαιρετικά ενώ στη συνέχεια θα γίνει υποχρεωτικό για όλες τις επιχειρήσεις.

Η μείωση των εισφορών θα γίνει προοδευτικά και θα είναι ανάλογη της ένταξης των επιχειρήσεων στο σύστημα με στόχο να φθάσει το 25% ως το 2013, ενώ θα επιμεριστεί αναλογικά στις εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου για την αναβάθμιση του Σώματος Επιθεωρήσεων Εργασίας και τον περιορισμό της αδήλωτης εργασίας που θα παρουσιάσει αυτή την εβδομάδα στο Υπουργικό Συμβούλιο, η υπουργός Εργασίας Λ.Κατσέλη. Το νομοσχέδιο εκτιμάται ότι θα έχει ψηφιστεί μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου.

 

Όλα δείχνουν λοιπόν ότι η μνημονιακή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι αποφασισμένη, μέσω του πετσοκόμματος των ασφαλιστικών εισφορών, να ρίξει την «χαριστική βολή» στη δημόσια ασφάλιση, προκειμένου από τη μια πλευρά να ενισχύσει με τρόπο χαριστικό τους εργοδότες και από την άλλη να κατεδαφίσει τη δημόσια ασφάλιση προς όφελος της ιδιωτικής.

αντιγραφή από iskra

Posted in τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, φαστ-τρακ» προπαγάνδα, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »