καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2010
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for 11 Δεκεμβρίου 2010

Κάλεσμα του ΠΑΜΕ για την απεργία 15 Δεκέμβρη

Posted by redship στο 11 Δεκεμβρίου , 2010

 

Με ηχητική προπαγάνδα θα φτάσει σε κάθε εργατική λαϊκή γειτονιά

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ με ηχητική προπαγάνδα, με ντουντούκες, που θα γίνει σε κάθε εργατική λαϊκή γειτονιά, καλούν τους εργαζόμενους, τα άλλα λαϊκά στρώματα και τις οικογένειές τους να συμμετάσχουν στην απεργία της Τετάρτης 15 Δεκέμβρη.

Το κάλεσμα που θα φτάσει σε κάθε λαϊκή συνοικία, σε κάθε χώρο δουλειάς, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της απεργίας είναι το εξής:

«Τώρα είναι ώρα ευθύνης για κάθε εργαζόμενη και εργαζόμενο, για κάθε νέα και νέο.

Κανένας δεν πρέπει να σκύψει το κεφάλι και να αποδεχτεί τα νέα βάρβαρα μέτρα που καταδικάζουν εμάς και τα παιδιά μας στη φτώχεια, στην ανεργία, στην ανασφάλεια. Πάρε θέση στον αγώνα μαζί με το ΠΑΜΕ. Ολοι στην απεργία και τις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ στις 15 Δεκέμβρη. Να δώσουμε πρώτη δυνατή, ταξική, περήφανη απάντηση στην κυβέρνηση, τους επιχειρηματίες. Να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας.

Εργάτη, νέε το ΠΑΜΕ σε καλεί, σου κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους και εσύ.

Ολοι με το ΠΑΜΕ στην απεργία 15 Δεκέμβρη, στη διαδήλωση, στον αγώνα! Κάθε εργασιακός χώρος, κάθε κλάδος, κάθε συνοικία, πρέπει να γίνουν κάστρα ταξικής οργάνωσης και αντεπίθεσης. Δρόμος προς τα πίσω δεν υπάρχει για κανέναν εργαζόμενο. Το δίλημμα σήμερα είναι: Φτώχεια, ανεργία και εξαθλίωση ή αντεπίθεση – σύγκρουση με τα κόμματα, τους συνδικαλιστές που υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγαλοβιομηχάνων και μεγαλοεπιχειρηματιών.

Εργαζόμενε, εργαζόμενη, άνεργε, εργάτη,

Ακουσε τη φωνή, το κάλεσμα του ΠΑΜΕ. Μην πιστεύεις άλλο στα ψέματα και τα εκβιαστικά διλήμματα της κυβέρνησης, της ΝΔ. Το νέο αντεργατικό έγκλημα που τσακίζει τους μισθούς, τα εργασιακά δικαιώματα, δεν έχει καμία σχέση με το έλλειμμα και με το χρέος. Μην ανέχεσαι να σε κοροϊδεύουν. Καταδικάζουν οριστικά στη φτώχεια εσένα και το παιδί σου για να βγάλουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη οι μεγαλοεπιχειρηματίες που θησαύριζαν και χτες. Ελα μαζί μας να οργανώσουμε την πάλη! Ελα με το ΠΑΜΕ να κάνουμε την επιτυχία της απεργίας στις 15 Δεκέμβρη μια νέα αρχή.

Εργάτη, εργάτρια,

Είναι ψέμα ότι η δραστική μείωση των ήδη απαράδεκτων μισθών, η ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων μας, γίνεται για να σταματήσουν οι απολύσεις, για να αντιμετωπιστεί η ανεργία. Η αλήθεια είναι ότι ταυτόχρονα με τους μισθούς πείνας και τη δουλειά χωρίς δικαιώματα, θα γίνουν και απολύσεις και η ανεργία θα μεγαλώνει. Την ανεργία γεννά και μεγαλώνει η καπιταλιστική κρίση, ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός, η ισχυροποίηση των μονοπωλίων. Μην περιμένεις σωτηρία από πουθενά. Εμπιστεύσου τον αγώνα, την ταξική μας δύναμη και προοπτική, έλα μαζί με το ΠΑΜΕ. Ολοι στην απεργία, όλοι στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ την Τετάρτη 15 Δεκέμβρη. Να οικοδομήσουμε την ταξική ενότητα, την ταξική αντεπίθεση.

Ψηλά το κεφάλι. Καμία εμπιστοσύνη στους κυβερνητικούς, εργοδοτικούς συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ που φανερά και μυστικά προδίδουν τα δικαιώματά μας στους μεγαλοβιομήχανους και την κυβέρνηση. Αυτοί όχι μόνο δεν οργανώνουν, αλλά υπονομεύουν και την ταξική ενότητα και την πάλη μας. Ελα με το ΠΑΜΕ τώρα. Η μόνη ελπίδα είναι να οργανώσουμε, να κλιμακώσουμε την αντεπίθεσή μας. Ολοι στην απεργία στις 15 Δεκέμβρη, οργάνωση παντού, σε κάθε τόπο δουλειάς. Συμμαχία με τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς εμπόρους και βιοτέχνες και αγρότες, για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική.

Εργαζόμενε, εργαζόμενη, άνεργε,

Ελα τώρα με το ΠΑΜΕ. Δρόμος προς τα πίσω δεν υπάρχει. Εμείς παράγουμε τον πλούτο. Μην αφήσεις να σε καταδικάσουν στη φτώχεια. Εχεις και εσύ ευθύνη. Πάρε θέση στην οργάνωση του αγώνα για την προστασία των ανέργων, για να αποκρούσουμε τα νέα αντεργατικά εγκλήματα, για δουλειά για όλους με σύγχρονα δικαιώματα. Ολοι στην απεργία στις 15 Δεκέμβρη».

Posted in τζάμπα μάγκες, Π.Α.ΜΕ, αντεπίθεση λαέ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η αλήθεια αντεστραμμένη…

Posted by redship στο 11 Δεκεμβρίου , 2010

ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΕΤΣΙ η Λούκα Κατσέλη, σε λίγο θα μας πει πως όχι μόνο δεν καταργεί τις Κλαδικές Συμβάσεις, αλλά, αντιθέτως, έχει «στριμώξει» τους εργοδότες ώστε δεν μπορούν να ανασάνουν!

Εφτασε να χαρακτηρίσει τις ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση ταχύτατα ως «όπλο» στα χέρια των συνδικάτων που θα καταπολεμήσει – λέει – και την ανεργία και τις ατομικές συμβάσεις…

Να υποθέσουμε ότι ο ΣΕΒ, οι εφοπλιστές, οι μεγάλες εταιρείες πάσχουν από σύνδρομο …μαζοχισμού; Αλλιώς πώς εξηγείται να χαιρετίζουν και να κάνουν «πάρτι» με όλα αυτά;

Πώς εξηγείται επίσης ότι πολλές επιχειρήσεις έχουν φροντίσει ήδη να εφαρμόσουν αυτά που τώρα η κυβέρνηση νομοθετεί; Θέλουν μήπως να κάνουν κακό στον εαυτό τους;

ΕΝΤΟΝΟΤΑΤΗ η παρουσία στα ραδιόφωνα των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ προκειμένου να δηλώσουν ότι «δεν μπορεί η ΠΑΣΚΕ να ταυτίζεται με την πολιτική του μνημονίου»…

Ακόμη και αν θέλαμε να τους πιστέψουμε δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι, αν μη τι άλλο, η ΠΑΣΚΕ ταυτίζεται …με το ΠΑΣΟΚ! Το δε ΠΑΣΟΚ αναμφισβήτητα ταυτίζεται με την κυβέρνηση, που με τη σειρά της ταυτίζεται με το μνημόνιο!

Ε, δεν είναι λογικό ότι αν δύο απόψεις ταυτίζονται με μία τρίτη αναγκαστικά ταυτίζονται και μεταξύ τους; Για να μην τρελαθούμε δηλαδή…

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ τους προαναφερόμενους ο κόσμος έχει καταλάβει και πού το πάνε και ποιοι είναι αυτοί που στηρίζουν την επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα…

Γι’ αυτό ούτε η Ευρωπαϊκή Ενωση ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ ούτε ο ΛΑ.Ο.Σ. θα γλιτώσουν από την οργή που ολοένα συσσωρεύεται. Κι όπως όλοι ξέρουν, ό,τι συσσωρεύεται κάποια στιγμή …σκάει.

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Υπουλη πρωθυπουργική επίθεση σε «Τυποεκδοτική» και «902»

Posted by redship στο 11 Δεκεμβρίου , 2010

Απαντώντας χτες ο πρωθυπουργός στη Βουλή στην Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για τις αντεργατικές ανατροπές, προκειμένου να δώσει άλλοθι στη φιλομονοπωλιακή πολιτική της κυβέρνησής του δεν ντράπηκε να εξισώσει την «Τυποεκδοτική» και τον «902» με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις που ενισχύει πολύμορφα, δίνοντάς τους τζάμπα χρήμα για επενδύσεις, και πάμφθηνη εργατική δύναμη, κάθε προνόμιο, προκειμένου να αυξάνεται η εκμετάλλευση και να μεγαλώνουν τα κέρδη τους, λέγοντας: «Και εσείς, κυρία Παπαρήγα, στις δικές σας επιχειρήσεις, την «Τυποεκδοτική» και τον «902», κάνατε μειώσεις μισθών, κάνατε και απολύσεις».

Δεν είναι, βεβαίως, πρώτη φορά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί παρόμοια επιχειρήματα στην αντιΚΚΕ επίθεσή της. Ομως, το να χρησιμοποιεί την «Τυποεκδοτική» και τον «902» για να δικαιολογήσει ότι με την πολιτική του ενισχύει τους καπιταλιστές ξεπερνά και τα όρια της μικροπρέπειας.

Ξέρει πολύ καλά και αυτός και η κυβέρνησή του ότι και η «Τυποεκδοτική» και ο «902» δε λειτουργούν με σκοπό το κέρδος. Αλλά η επίθεσή τους δεν είναι τωρινή. Εχει ξεκινήσει από το παρελθόν. Το ΚΚΕ δέχτηκε πρωτοφανή πολιτική επίθεση από ΠΑΣΟΚ – ΛΑ.Ο.Σ. από το 2007 για τα οικονομικά του, για την «Τυποεκδοτική» και τα δικά του ΜΜΕ.

Η «Τυποεκδοτική» δε στοχεύει στο καπιταλιστικό κέρδος, αλλά στην ανάγκη κάλυψης των αναγκών του ΚΚΕ, των εξόδων που συνεπάγεται η εκτύπωση του «Ριζοσπάστη», διαφωτιστικού, υλικού κλπ. Αυτό το γνωρίζει ο πρωθυπουργός. Αλλά προτίμησε, επειδή δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί διαφορετικά και να υπερασπίσει την αδίσταχτη αντεργατική πολιτική του, να χρησιμοποιήσει ως μέθοδο αντιπαράθεσης τη διαστρέβλωση και τη συκοφαντία. Η επίθεση που έκανε στόχο έχει την ιδεολογικοπολιτική αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Νομίζει πως έτσι θα καταφέρει τη χειραγώγησή του.

Το ΚΚΕ είναι κόμμα της εργατικής τάξης, εχθρός της τάξης των καπιταλιστών, δέχεται καθημερινά τα πυρά όχι μόνο της ιδεολογικοπολιτικής πολεμικής των αστικών επιτελείων, αλλά και τις πιο βρώμικες αντικομμουνιστικές επιθέσεις με ψευτιές. Η αστική τάξη θα ήθελε το ΚΚΕ να μην μπορεί να εκδίδει καθημερινά τη δική του εφημερίδα, τα άλλα διαφωτιστικά προπαγανδιστικά του υλικά, να μην μπορεί να εκδίδει βιβλία, θεωρητικά, πολιτικά, λογοτεχνικά, ή θεωρητικά περιοδικά, για τη διάδοση της πολιτικής του, της ιδεολογίας του, της μαρξιστικής – λενινιστικής θεωρίας στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Να μην έχει δικά του ραδιοτηλεοπτικά Μέσα. Ολη αυτή η δραστηριότητα του Κόμματος, συστατικό και αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης του, χωρίς δικά του μέσα, δεν μπορεί να πραγματοποιείται. Ακόμα χειρότερα, φιμώνεται αν εξαρτιέται από τους καπιταλιστές.

Τα ίδια ισχύουν και για τον «902». Δεν είναι και δε λειτουργεί όπως όλα τα υπόλοιπα αστικά ΜΜΕ. Τα αστικά ΜΜΕ δε φτιάχνονται για να βγάλουν κέρδη άμεσα. Οι επιχειρηματίες στήνουν αυτά τα Μέσα, το κάνουν γιατί είναι Μέσα παρέμβασης στο συσχετισμό δύναμης, Μέσα αναπαραγωγής της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής, στήριξης και ενίσχυσης της εξουσίας των μονοπωλίων, αλλά και γιατί είναι και Μέσα πίεσης των ιδιοκτητών τους στα κυβερνητικά κόμματα ώστε να παίρνουν από το κράτος δουλειές, προμήθειες, έργα κλπ.

Ο «902» είναι μέσο ιδεολογικοπολιτικής προπαγάνδας του ΚΚΕ. Βρίσκεται πολύμορφα στο μάτι του κυκλώνα των αστών και των κομμάτων τους. Για παράδειγμα, δεν του δίνουν εμπορική διαφήμιση, για λόγους καθαρά πολιτικούς. Ποιος αστός θα τον πληρώνει για να κάνει προπαγάνδα ενάντιά του; Ακόμη και από την κρατική διαφήμιση ο «902» είναι σχεδόν κομμένος. Τα αστικά ΜΜΕ λυμαίνονται και την εμπορική και την κρατική διαφήμιση.

Το ΚΚΕ έχει και πρέπει να έχει τα δικά του ΜΜΕ, γιατί είναι καθημερινό όπλο στη δράση του, στην ταξική πάλη, για την ανατροπή του καπιταλισμού. Αν δεν έχει δικά του ΜΜΕ σημαίνει εξαφάνιση της δράσης του. Η αντιμετώπιση του Κόμματος από τα αστικά ΜΜΕ είναι γνωστή. Αποσιωπούν τη δράση του όπως και τη δράση και των άλλων συσπειρώσεων στο κίνημα (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ κλπ.) που δρουν οι δυνάμεις του. Ακόμη και όταν την παρουσιάζουν το κάνουν είτε για να τη διαστρεβλώσουν είτε για αντιΚΚΕ και αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Επιτίθενται στο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα (π.χ. οι απεργίες των ναυτεργατών, που τις παρουσίαζαν ως αιτία χρεοκοπίας της οικονομίας, όταν οι ίδιοι χρεοκοπούν το λαό).

Απ’ όλα τα παραπάνω γίνεται φανερή η ποιοτική διαφορά «Τυποεκδοτικής» και «902» συγκριτικά με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τα αστικά ΜΜΕ. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι τα Μέσα του ΚΚΕ δρουν σαν σε «σοσιαλιστική νησίδα». Αντικειμενικά, δρουν σε συνθήκες καπιταλισμού. Υπόκεινται στους νόμους του και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τον ανταγωνισμό των άλλων επιχειρήσεων, αλλά και την πίεση σε σημείο στραγγαλισμού ολόκληρης της αστικής τάξης. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούν τα εργαλεία που οι άλλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν για να αυξάνουν κεφάλαιο και κέρδη, όπως συγχωνεύσεις, εξαγορές, χρηματιστήρια (ΔΟΛ, ΜΕΓΚΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ κλπ.) κλπ., αφού αυτά τα εργαλεία αυτομάτως οδηγούν σε άμεση εξάρτηση αυτής της δραστηριότητας από τους καπιταλιστές.

Αυτό, επίσης, ας το καταλάβουν καλά και όσοι στο συνδικαλιστικό κίνημα καμώνονται τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων και επιτίθενται στον «902». Δηλαδή στο ΚΚΕ. Προσφέρουν υπηρεσίες σ’ αυτούς που τσακίζουν τα δικαιώματα τα οποία λένε ότι υπερασπίζονται. Και συμπλέουν με την κυβερνητική πολιτική.

Τέλος, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του δεν έχουν ανάγκη από κομματικές επιχειρήσεις και δικά τους ΜΜΕ. Η πλειοψηφία των αστικών ΜΜΕ είναι δικά τους, τους στηρίζει, έχουν καθημερινά δημόσια φωνή από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια. Οσο για την οικονομική τους στήριξη, ας είναι καλά τα μονοπώλια.

Posted in κκε | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Κανένα κλάμα, οργάνωση για την ανατροπή

Posted by redship στο 11 Δεκεμβρίου , 2010

Αυτοί, που δεν έχει περάσει μέρα χωρίς να ζητήσουν την εφαρμογή όσων τελικά η κυβέρνηση νομοθετεί, δηλαδή τα έντυπα της αστικής τάξης, χτες έχυναν μαύρα δάκρυα για το κακό που θα πάθουν οι εργάτες. Δεν το κάνουν απλά για να βγάλουν την ουρά τους απέξω. Τρόμο σπέρνουν, περιγράφοντας την πραγματικότητα χωρίς να δείχνουν τη διέξοδο, καλλιεργούν τη μοιρολατρία.

Η απάντηση είναι μία: Κανένα σκυμμένο κεφάλι. Τώρα αρχίζει η μεγάλη αναμέτρηση. Τώρα ο εργάτης πρέπει να κάνει πέρα καθέναν που κλαίει στον ώμο του και του υποδείχνει να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι τα δικαιώματά του πέθαναν. Τα αντεργατικά μέτρα πρέπει και μπορεί να ανατραπούν στην πράξη και μαζί τους πρέπει να ανατραπεί η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία.

Με τον τρόπο του, με τον διεστραμμένο λόγο που χρησιμοποιεί, τον μονόδρομο που βρίσκεται μπροστά στην εργατική τάξη τον δείχνει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος για πολλά πρέπει να κατηγορηθεί, για ένα δεν πρέπει: Για τη στοχοπροσήλωση με την οποία προωθεί την πολιτική της τάξης που εκφράζει και υπηρετεί. Την ώρα που άλλοι ψελλίζουν διάφορα, ο ίδιος λέει ωμά: Νομοθετούμε για την ανταγωνιστικότητα, δηλαδή για να ‘χει καλύτερους όρους ανάπτυξης των κερδών του το κεφάλαιο. Και με μια φράση αποκαλύπτει ως σκουπίδια όλους τους μέχρι τώρα ισχυρισμούς περί «ελλειμμάτων» και «χρέους».

Το υπόλοιπο της βρώμικης δουλειάς, της αντιστροφής της πραγματικότητας, ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας – παίρνοντας σκυτάλη από τον πρωθυπουργό – οι υπόλοιποι, όπως η αρμόδια υπουργός, που ανερυθρίαστα είπε πως η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων είναι για το καλό των εργαζομένων.

Η διαστροφή που επιχειρούν να επιβάλουν ως ορθό λόγο θυμίζει εκείνον που σκότωσε τον πατέρα του και μετά πήγε στο δικαστήριο και ζήτησε επιείκεια γιατί είναι ορφανός.

Ακουγες χτες το βράδυ τον Τσίμα στο «Mega» και νόμιζες πως άκουγες τον Πρωτόπαππα όταν ήταν στο υπουργείο Εργασίας. Ο δεύτερος νομιμοποίησε το σκλαβοπάζαρο με την ενοικίαση εργαζομένων λέγοντας πως αυτό συμβαίνει ήδη στην αγορά εργασίας την οποία η κυβέρνησή του δημιούργησε. Ο Τσίμας είπε πως με το νόμο για τις εργασιακές σχέσεις απλά θεσμοθετείται αυτό που ήδη συμβαίνει στην αγορά εργασίας, μια αγορά τους όρους της οποίας καθορίζει η αστική τάξη. Επικαλούνται την πραγματικότητα που διαμορφώνουν με την πολιτική τους σαν άλλοθι για την πολιτική τους. Λίγο ακόμα και θα ζητήσουν να τους πουν κι ευχαριστώ οι εργάτες. Μ’ έναν τρόπο το έκανε ήδη ο πρωθυπουργός χτες στη Βουλή παρουσιάζοντας το μαύρο άσπρο.

Η διαστροφή που επιχειρούν, τους αναγκάζει να αποκαλύπτουν και τα όρια της δημοκρατίας των αστών. Αποκρύπτουν ακόμα και τη διατύπωση όποιας άλλης πρότασης, πόσο μάλλον της πρότασης του ΚΚΕ. Οποιος βρει στα ΝΕΑ τι είπε προχτές στη συνέντευξή της η Αλ. Παπαρήγα, ας μας γράψει…

Δεν είναι απλό ταξικό ένστικτο αυτό που κάνει τον αστικό Τύπο να θάβει κάθε πρωτοβουλία του ΚΚΕ. Είναι η ίδια η ουσία, ο πυρήνας της πρότασης που διατυπώνει το ΚΚΕ. Μια πρόταση που παραπέμπει στη βάση της κοινωνίας, στο ίδιο το λαϊκό κίνημα που οικοδομείται στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές. Μια πρόταση που λέει καθαρά στα λαϊκά στρώματα ότι η διέξοδος βρίσκεται στη χειραφέτησή τους από το αστικό πολιτικό σύστημα. Μια πρόταση που ανοίγει το δρόμο για ανατροπές συσχετισμών στη βάση της κοινωνίας και δείχνει πως πρέπει να οικοδομηθούν γερά οι βάσεις της κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας που θα παλεύει ταυτόχρονα για τα καθημερινά και χωρίς αυταπάτες θα θέτει το κεντρικό ζήτημα: Την ανατροπή στην ίδια την εξουσία των μονοπωλίων.

Αυτήν τη δυναμική που περιέχει η πρόταση του ΚΚΕ εξαφανίζει ο αστικός Τύπος, την ίδια ώρα που δίνει μάχη χαρακωμάτων μαζί με την κυβέρνηση για να συκοφαντήσει το ΚΚΕ.

Σχετικό με τα προηγούμενα: Στο κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΪ χτες το βράδυ σκυτάλη από την Ακριβοπούλου και τον Παπαδημητρίου πήρε η Τριανταφύλλου, που προσπαθώντας να δώσει δίκιο στον Παπανδρέου, ισχυρίστηκε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι οι κομμουνιστές εργάτες και δημοσιογράφοι δε δικαιούνται να έχουν εθελοντική σχέση με το Κόμμα τους, τυπώνοντας τον «Ριζοσπάστη» και προπαγανδίζοντας τις θέσεις του ΚΚΕ από τον «902», αφού κολλάνε ένσημα σε ασφαλιστικό ταμείο! Τι κωλοτούμπες κάνουν για να βγάλουν τέτοιο επιχείρημα, μόνο η κοιλιά τους το ξέρει.

Posted in ριζασπάστης, στα ρουθούνια τους, ταξικός πόλεμος, αντεπίθεση λαέ, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, δυνατό κκε δυνατός ο λαός | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Δυο χρόνια από τη δολοφονία

Posted by redship στο 11 Δεκεμβρίου , 2010

από τον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

Οι ηλεκτρονικές «πυροβολαρχίες» του συστήματος, από την πρώτη κιόλας στιγμή της στυγνής δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αντιλήφθηκαν τον κίνδυνο. Η φωνή των δεκάδων χιλιάδων νέων ήταν τόσο πηγαία και τόσο δυνατή, που κανείς από τους «ταγούς» δεν μπορούσε να υποκριθεί ότι πίσω από το αυθόρμητο ξέσπασμα, δεν διέκρινε την απόρριψη του κοινωνικού βάλτου, ότι δεν αντιλαμβανόταν την άρνηση της νέας γενιάς να αποδεχτεί το στραπατσάρισμα των ονείρων της, ότι δεν άκουγε την κραυγή της απόρριψης του συμβιβασμού με την καταπίεση και την παρακμή του πολιτικού κατεστημένου.

Η νεολαία βγήκε στο δρόμο και δήλωσε ότι δεν συναινεί με την ανασφάλεια του ναρκοθετημένου μέλλοντός της.

Σε αυτό το φλεγόμενο έδαφος ήταν αναγκασμένοι να πάρουν τα μέτρα τους. Αφού δεν μπορούσαν να κλείσουν τα μάτια, φρόντισαν να θολώσουν τα μάτια των άλλων. Αφού δεν μπόρεσαν να σταματήσουν εξ αρχής το ποτάμι, αναλώθηκαν στην επιχείρηση να το ξεστρατίσουν, να το στρέψουν στο «πουθενά». Αφού δεν είχαν τη δυνατότητα να το «νικήσουν» έκαναν τα πάντα για να το συκοφαντήσουν. Αφού δεν υπήρχε ελπίδα να το πάρουν μαζί τους, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους (και από τους μηχανισμούς τους) για να μη στραφεί εναντίον τους.

Βασικό τους μέλημα: Να μην ενωθεί αυτός ο νεολαιίστικος αναβρασμός με το ταξικό, το εργατικό, το λαϊκό κίνημα. Σε μια τέτοια περίπτωση, το ήξεραν, δεν θα είχαν απέναντί τους «κάποιους νέους». Θα είχαν να αναμετρηθούν με μια ολόκληρη γενιά, γαλουχημένη στο πνεύμα της ρήξης και της ανατροπής.

Η τακτική τους ήταν, από τη μια, να αμαυρώσουν και, από την άλλη, να αποπροσανατολίσουν το σμάρι των καθαρών και λαμπερών προσώπων που βγήκαν στους δρόμους. Αυτός ήταν ο λόγος που έσπευσαν να επιβάλουν και να την αναπαραγάγουν στο πολλαπλάσιο – σαν δήθεν έμβλημα της δίκαιης οργής – τη σκηνοθετημένη εικόνα του πυρπολημένου σκουπιδοτενεκέ. Αυτός ήταν ο λόγος που συνενώθηκαν για να σαμποτάρουν το μήνυμα της ελπίδας μέσα από την υπερπροβολή των άναρθρων κραυγών με φόντο τη σπασμένη τζαμαρία.

Το σκίρτημα των νέων και η κάθοδός τους στο στίβο της διαμαρτυρίας και της διεκδίκησης ήταν τόσο επικίνδυνο που έπρεπε να το «μαγαρίσουν».

Γι’ αυτό, ταυτόχρονα με τους μηχανισμούς του θεάματος, το κύριο πολιτικό όργανο της άρχουσας τάξης, το κράτος, αποφάσισε να αποπροσανατολίσει και να προβοκάρει τη νεανική οργή, ανακηρύσσοντας σε συνομιλητή – συμπαίχτη του τους κουκουλοφόρους.

Τον Δεκέμβρη του 2008 δόθηκε μια πολύ σοβαρή μάχη μέσα στο κίνημα:

Στη μια όχθη, στάθηκαν με συνέπεια οι κομμουνιστές, που αφιέρωσαν τις δυνάμεις τους η νεανική έκρηξη να περάσει στο επόμενο αναγκαίο βήμα. Το βήμα της χειραφέτησης: Με την οργάνωση και την πειθαρχία της απέναντι στο καθεστώς της βίας και της καταστολής. Με την μετατροπή της σε συνιστώσα της κοινωνικής αφύπνισης. Με την περιφρούρησή της από τους κατευθυνόμενους της χειραγώγησης και τη χρησιμοποίησή της από τους «μπαχαλάκηδες» – επίδοξους κηδεμόνες της.

Οι κομμουνιστές έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, ώστε το νεανικό «όχι» να συνδεθεί πολιτικά με τις δυνάμεις της ανατροπής του συστήματος, καταδεικνύοντας ότι πρόκειται για το ίδιο σύστημα που όχι μόνο εξοπλίζει τα όργανα της αυθαιρεσίας, αλλά και «αφοπλίζει» το λαό από δικαιώματα, που δολοφονεί παντού: Παιδιά στα Εξάρχεια, εργάτες στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, οικοδόμους στις σκαλωσιές, που «σκοτώνει» νέους στέλνοντάς τους στην ανεργία και γέροντες στερώντας τους τη σύνταξη.

Στην άλλη πλευρά, συσπειρώθηκαν οι πολύχρωμοι κήρυκες της αφασίας, που κάθε τους θωπεία στην «ιδεολογία του αυθόρμητου» είναι και μια βαθιά υπόκλιση στο καθεστώς των μηχανισμών καταστολής, το ίδιο «σιδερόφραχτο» καθεστώς των εργασιακών «Νταχάου».

Συνασπίστηκαν οι κήρυκες του κάλπικου «φιλελευθερισμού», που συναγωνίζονταν να ποζάρουν σαν αυθεντικοί «φίλοι της νεολαίας», παίζοντας το γνωστό παιχνίδι: Καταγγέλλουμε ό,τι μας προσπερνά πολιτικά σαν «καπέλωμα», για να μπορούμε μετά να ασκούμε το «δημοκρατικό μας δικαίωμα» να καπελώνουμε (ναι! να καπελώνουν) κάθε εξωσυστημική ριζοσπαστική κοινωνική διεργασία πλασάροντας σαν δήθεν «νέα» την ίδια παμπάλαιη συνταγή: Μακριά από κόμματα (σ.σ.: και ειδικά ένα συγκεκριμένο κόμμα), μακριά από οργανωμένη μορφή πάλης, μακριά από ταξικά «δόγματα» και συγχρωτισμούς με εργάτες!

Αυτού του τύπου η «ελευθερία» είναι σε όλα «ευρύχωρη», αλλά δεν χωράει το μετασχηματισμό του αυθόρμητου σε συνειδητό. Ασφυκτιά, όταν τίθεται ως επιτακτική η ανάγκη της οργάνωσης – κοινωνικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά – απέναντι στον οργανωμένο (σαν αστακό!) αντίπαλο. Της αρέσουν οι φαντασιακές «εξεγέρσεις», αλλά είναι τόσο έτοιμη να «πολεμήσει» που αντί για «στράτευμα» θέλει να παρατάξει απέναντι στον αντίπαλο την «άμορφη μάζα» ενός «χυλού», που, σε πρώτη ευκαιρία, οι «στρατηγοί της» θα την προσφέρουν «κρέας για τα κανόνια» της τάξης των εξουσιαστών.

Μόνο που αυτό το μοντέλο «ελευθερίας», το έχουμε επαναλάβει: όσο κι αν «εξεγείρει» το φαντασιακό των κηρύκων του «πλουραλισμού», της «πληθυντικής» και της «πολύχρωμης Αριστεράς», έχει ως μόνιμο αποτέλεσμα την ήττα, το «πολλαπλό» πισωγύρισμα, τον «πολύτροπο» εκφυλισμό και την «πολυποίκιλη» ενσωμάτωση. Γνωρίζουν εξ ιδίων αρκετοί απ’ αυτούς…

Οταν στηνόταν το σκηνικό για να στριμωχτεί, να «μηδενιστεί» και να κατασταλεί «προληπτικά» το μήνυμα της νεολαίας, αιχμαλωτισμένο πίσω από κουκούλες και «διαταγές» για «εφόδους στα Τμήματα», οι κομμουνιστές δεν ήταν μεταξύ αυτών που «χάιδεψαν αυτιά».

Αυτή η μάχη που δόθηκε πρόπερσι στο κίνημα από τους κομμουνιστές, όταν ορισμένοι έψαχναν επιβεβαίωση μέσα από την κολακεία τού «καίμε» και «σπάμε», συμπράττοντας, αντικειμενικά, σε ένα σικέ παιχνίδι με τους άλλους του «δέρνουμε» και «συλλαμβάνουμε», είναι μια μάχη που συνεχίζεται. Μια μάχη που οι κομμουνιστές θα δώσουν όλες τις δυνάμεις τους για να κερδηθεί, αφού το ΚΚΕ δεν πρόκειται να «παραδώσει» τη νεολαία, όπως τη θέλουν, «άγουρη», δηλαδή ηττημένη και με «κατεβασμένα τ’ αυτιά».

Posted in ταξικός πόλεμος, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »