καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2010
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for 4 Δεκεμβρίου 2010

ΕργατοΠΡΟΔΟΤΕΣ!

Posted by redship στο 4 Δεκεμβρίου , 2010

Είναι πρωτοφανές! Δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά στα χρονικά, ακόμα και από τους πιο ξεφωνημένους ξεπουληματίες των εργατικών αγώνων:

Εφτασαν στο σημείο, τη στιγμή της πιο ανελέητης επίθεσης κατά της εργατιάς, να κουβεντιάζουν πίσω από την πλάτη της και να συμφωνούν με τους βιομήχανους πώς θα τη γδάρουν!

Αυτοί που πρωτοστάτησαν να απολυθούν οι εργαζόμενοι στα «stage», που σαμποτάρισαν τον αγώνα των συμβασιούχων, που υπογράφουν τα 18 λεπτά «αύξηση» με τον ΣΕΒ, που «τραπεζώνονται» στους «διαλόγους», που μετά τις εκλογές υποδέχτηκαν το αντιλαϊκό κρεσέντο του πρωθυπουργού, δηλώνοντας ότι η κυβέρνηση «βρίσκεται κοντά στις θέσεις που εκφράζουν οι εργαζόμενοι» (!),

έφτασαν να τα κάνουν πλακάκια με τους κεφαλαιοκράτες και η αντίδρασή τους στο «φτύσιμο», μόλις πιάστηκαν στα πράσα, ήταν να ανοίξουν …ομπρέλα!

Δεν υπάρχει λέξη που να περιγράφει το κατάντημά τους.

Δεν είναι ούτε τσιράκια της εργοδοσίας, ούτε τσανακογλείφτες του κυβερνητισμού, ούτε πεμπτοφαλαγγίτες του κινήματος, ούτε τιποτένιοι χαρτογιακάδες της αριστοκρατίας που λυμαίνονται θώκους.

Είναι κάτι πολύ χειρότερο:

Είναι εργατοΠΡΟΔΟΤΕΣ!

«Κατέκτησαν» – επαξίως – τον «τίτλο», που αρμόζει σε ό,τι πιο ποταπό, ό,τι πιο χυδαίο, ό,τι πιο γλοιώδες μπορεί να βρει απέναντί του ο εργάτης που παλεύει για μισθό, για δουλειά, για ζωή.

Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο: ΕργατοΠΡΟΔΟΤΕΣ!

 

από τον ημεροδρόμο

Posted in είστε η ντροπή όλων των εργατών, νεοταξόπουλα, ξεπουλημένη Γ.Σ.Ε.Ε | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Κυβέρνηση του ΣΕΒ

Posted by redship στο 4 Δεκεμβρίου , 2010

Παίρνουμε φράση – φράση τη μνημειώδη δήλωση του Μ. Χρυσοχοΐδη στην οποία προέβη ο υπουργός Ανάπτυξης μόλις παρέλαβε ανά χείρας τα αιτήματα του ΣΕΒ, στα γραφεία του οποίου κλήθηκε την Τετάρτη το βράδυ εσπευσμένως και – ως γνήσιος εκπρόσωπος της κυβέρνησης των «αντιεξουσιαστών» – προσήλθε ασμένως…

«(Οι βιομήχανοι) με ενημέρωσαν και μου παρέδωσαν την πολύ χρήσιμη μελέτη τους»!

Κατά τον κύριο υπουργό, λοιπόν, «πολύ χρήσιμη μελέτη» η απαίτηση των βιομηχάνων για νέα μείωση των μισθών κατά τουλάχιστον 10% στον ιδιωτικό τομέα…

«Τους συγχαίρω για την πρωτοβουλία»!

Αξιοι …συγχαρητηρίων, λοιπόν, κατά τον κύριο υπουργό, οι βιομήχανοι, επειδή ζητούν μέχρι και την κατάργηση της πενθήμερης εργασίας, με απλήρωτες τις υπερωρίες…

«Είναι πράξη ευθύνης και σημαντική συνεισφορά στην προσπάθειά μας (…)»!

«Πράξη ευθύνης», λοιπόν, κατά τον κύριο υπουργό, ότι οι βιομήχανοι απαιτούν την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, νέες απαλλαγές στις εργοδοτικές εισφορές, την πλήρη ασυδοσία στις τιμές μέσω της κατάργησης ακόμα και της τυπικής υποχρέωσης να ενημερώνουν για τις αυξήσεις που επιβάλλουν στις τιμές των προϊόντων!

Κατόπιν όλων αυτών, ο «σοσιαλιστής» υπουργός διαβεβαίωσε:

«Γυρίζουμε σελίδα γράφοντας ένα νέο αναπτυξιακό αφήγημα για τη χώρα (…)».

Θα αντιπαρερχόμεθα την κενότητα του πολιτικού συρμού που αποπνέουν οι τάχα μου «ψαγμένες» λεξούλες του τύπου «αφήγημα», αν δεν είχαμε την εξής υποψία: Στο «αφήγημά τους», το τελευταίο κεφάλαιο θα γραφτεί από άλλους και υποψιαζόμαστε ότι θα έχει τον εξής τίτλο: «Κι έφυγαν νύχτα»…

Posted in ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Συγγνώμη που … αναπνέουμε!

Posted by redship στο 4 Δεκεμβρίου , 2010

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

«Πέτυχαν» να τινάξουν την επίσημη ανεργία στην Ελλάδα στο 1 εκατομμύριο ανέργους…

«Πέτυχαν» – το ομολόγησε προχτές η κ. Κατσέλη – ο ένας στους πέντε Ελληνες να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας…

«Πέτυχαν» η αγοραστική αξία των μισθών των εργαζομένων εν έτει 2010 να έχει κατρακυλήσει στα επίπεδα του 1984…

«Πέτυχαν» να είναι η Ελλάδα η χώρα με τις 42 (!) μορφές της λεγόμενης «ευέλικτης απασχόλησης»…

Κι όμως! Ο «σοσιαλιστής» υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο Μέγας Χαρτοφύλαξ της τρόικας ονόματι Παπακωνσταντίνου, εμφανίστηκε την περασμένη Δευτέρα στο «Mega» όπου και έθεσε τους εργαζόμενους ενώπιον των ευθυνών τους:

«Ποιος διαφωνεί ότι το εργατικό κόστος αποτελεί πρόβλημα για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας;», αναρωτήθηκε ως γνήσιος συνομιλητής του ΔΝΤ…

(Σημειώστε: Κατά του «εργατικού κόστους», πρώτος επιτέθηκε ο υπουργός. Ο ΣΕΒ ακολούθησε)…

Οπερ σημαίνει ότι η καλή μας κυβέρνηση, για λόγους «πατριωτικούς», στο «δεύτερο ημίχρονο» – όπως το αποκαλεί ο κ. Παπανδρέου – έχει βάλει πλάνο να φέρει τα μεροκάματα στην Ελλάδα στο επίπεδο της Κίνας. Αυτό επιτάσσει το «χρέος» της απέναντι στην ελληνική πλουτοκρατία, ειδάλλως πώς τα μονοπώλια θα γίνουν «ανταγωνιστικότερα», δηλαδή θα βγάζουν περισσότερα κέρδη.

Αλλά – ας μας επιτραπεί η αφελής ερώτηση – πόσα κέρδη, πια, «πρέπει» να βγάζουν οι κεφαλαιούχοι για να ικανοποιηθούν (κι αυτοί και η κυβέρνησή τους);

  • Οπως ο ίδιος ο αντιπρόεδρος Πάγκαλος είχε παραδεχτεί τις προάλλες, το ποσοστό κέρδους του κεφαλαίου στην Ελλάδα κινείται στο 14%, με διπλάσιους δηλαδή ρυθμούς απ’ ό,τι στην υπόλοιπη ΕΕ.
  • Οπως βεβαιώνουν οι εκθέσεις του ΟΗΕ για την αποδοτικότητα του κεφαλαίου, η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα παγκοσμίως (!) μετά το Μεξικό, όσον αφορά την αποδοτικότητα, δηλαδή την κερδοφορία του κεφαλαίου.
  • Οπως πιστοποιούν οι εκθέσεις όλων των διεθνών οργανισμών, η επί δεκαετίες καταβύθιση του επιπέδου διαβίωσης των εργαζομένων έναντι των κεφαλαιούχων, έχουν ως συνέπεια η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων – φτωχών στην Ελλάδα να έχει διευρυνθεί κατά τουλάχιστον 6,5 φορές, με συνέπεια η Ελλάδα να είναι επίσης η δεύτερη χώρα παγκοσμίως, μετά την Τουρκία, σε εισοδηματικές ανισότητες.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν

σε μια χώρα που οι φορολογικοί συντελεστές για τα κέρδη των βιομηχάνων έχουν σε μια δεκαετία μειωθεί από το 45% στο 20%,

σε μια χώρα που η κυβέρνηση όχι μόνο δεν εγγυάται μισθούς, συντάξεις και δώρα, αλλά τα περικόπτει, την ίδια στιγμή που για τους τραπεζίτες «εγγυάται» την τρυφηλότητά τους, προσφέροντάς τους (παρέα με τη ΝΔ) 78 δισ. ευρώ σε μια διετία (!),

σε μια χώρα που οι εφοπλιστές της ελέγχουν το 20% της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας (δηλαδή, πόσο πιο «ανταγωνιστικοί να γίνουν;), αλλά τα καράβια τους τα κατασκευάζουν στην …Κορέα και από τους 100.000 ναυτεργάτες που δούλευαν το ’80, τώρα στα πλοία τους δουλεύουν μόλις 17.000…

Οταν, λοιπόν, κάτω από αυτές τις συνθήκες, έχουν το θράσος να μιλούν για «εργατικό κόστος», είναι προφανές τι θέλουν: Θέλουν να μας πάνε σε μια κατάσταση εργασιακή όπου ο εργάτης θα πρέπει να τους ζητάει συγγνώμη ακόμη και επειδή …αναπνέει!

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα αλαλάζοντα κύμβαλα του ΔΝΤ, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »