καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    «Κάπα, Κάπα, Εψιλον. τρία κόκκινα γράμματα... Πολύ πονέσαμε σύντροφοι, πολύ ξαγρυπνήσαμε πολύ μακριά κοιτάξαμε από κανέναν δεν το δανειστήκαμε το κόκκινο. - δικό μας αίμα τρία κόκκινα γράμματα σεμνή υπογραφή του λαού μας στις λεωφόρους του μέλλοντος ο δρόμος φεύγει γρήγορα η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω...» -------------------------- Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''

  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .

  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.

  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι

  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ

  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"

  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.

  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.

  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει

  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης

  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.

  • Π.Α.ΜΕ

    Ο καπιταλισμός δεν αλλάζει μούτρα. Ανατρέπεται με την ταξική πάλη. Εκεί στους καταπέλτες των πλοίων, στα γιαπιά, στα εργοστάσια, στους δρόμους, η αντίσταση στον Ευρωμεσαίωνα... Το ΠΑΜΕ αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου. Η ίδια η καθημερινότητα των εργατών δέχεται ισχυρά χτυπήματα απ' την καπιταλιστική νομοθεσία. Η ανυπακοή στη βαρβαρότητά τους είναι μονόδρομος.

  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share

  • Συγγραφείς

  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιανουαρίου 2012
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Δεκ   Φεβ »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  

  • Εγγραφή

Αρχείο για Ιανουαρίου 17th, 2012

Aπεργία…(17/01/12)

Αναρτήθηκε από τον/την redship στο 17 Ιανουαρίου , 2012

 

Σήμερα το πρόγραμμα περιλαμβάνει απεργία. Απεργία που κήρυξαν τα εργατικά κέντρα της Αττικής, το ΠΑΜΕ και κάλυψε και η ΓΣΕΕ. Για τους δημοσιογράφους έχει αποφασισθεί 48ωρη που λήγει το πρωί της Πέμπτης.

Άλλη μια απεργία; Άλλη μια κινητοποίηση; Και τι θα βγει; Κανείς από αυτούς που διοικούν και αποφασίζουν εντός και εκτός Ελλάδας δεν τις λαμβάνει υπόψη του… Είναι μερικά από τα επιχειρήματα που θέτουν γνωστοί παπαγάλοι της διαστρέβλωσης. Και όχι μόνο.

Έχουμε φτάσει στο σημείο φτώχειας και εξαθλίωσης που έχουμε φτάσει, με τόσες κινητοποιήσεις που έχουν γίνει. Φανταστείτε που θα ήμασταν αν δεν είχαν γίνει και αυτές… Πόσα μέτρα ακόμη θα είχαν ληφθεί, ή επιβληθεί. Από την άλλη ας φανταστούμε πόσα από αυτά τα μέτρα ΔΕΝ θα είχαν ληφθεί, αν οι κινητοποιήσεις ήταν πιο μαζικές, πιο πολλές, πιο οργανωμένες, πιο έξυπνες, πιο συγκροτημένες, πιο δυναμικές.

Παρακολουθώντας επίσης τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης, διαπιστώνει κανείς ότι, και σημασία δίνουν και ερμηνείες κάνουν και μετράνε τον κόσμο και τον παλμό και συγκρίσεις κάνουν με κινητοποιήσεις άλλων χωρών.

Είμαστε πολλοί οι βιαστικοί που θα ήθελαν  με μια μόνο κινητοποίηση να λύνονταν, τα προβλήματά μας και να άλλαζε η κατάσταση. Να ξεμπερδεύαμε με τους αδίστακτους, τους προδότες, με τις τακτικές τους, τα μνημόνιά τους, τις αδικίες τους και τις αλητείες τους. Αυτό όμως, δεν γίνεται ούτε στις ταινίες, ακόμη και αυτές  του Χόλυγουντ. Το αντίθετο. Οι «κινήσεις» της κοινωνίας, οι αλλαγές, οι μεταμορφώσεις σε αυτήν είναι αργές, μερικές  φορές είναι και ανύπαρκτες. Κτίζονται σιγά σιγά, πέτρα πέτρα (μεταφορικά και κυριολεκτικά).
(οι παραπάνω σκέψεις έχουν ως υπόθεση εργασίας την σύμπτωση απόψεων. Να ξέρουν δηλαδή οι πολλοί τι ακριβώς θέλουν, και με ποια μέθοδο, ποιο τρόπο και ποιές θυσίες και κόστος  θα το αποκτήσουν…)

Όπως και να έχει πάντως, τα κάρβουνα διατηρούν την φωτιά αναμμένη, ακόμη και όταν δεν φαίνεται τίποτα.

Το σίγουρο είναι ότι η φωτιά θα ανάψει. Ένα μικρό αεράκι είναι αρκετό, για να την φουντώσει. Το θέμα είναι πρώτον να ξεκινήσει την σωστή ώρα, δεύτερον να κάψει ότι πρέπει να καεί, και τρίτον στην καμένη γη να μην ξεφυτρώσουν αυθαίρετα. Πάλι.

Θύμιος Κ.

Δημοσιεύθηκε στο Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: | Αφήστε Σχόλιο »

Παναττική Απεργία 17 Γενάρη

Αναρτήθηκε από τον/την redship στο 17 Ιανουαρίου , 2012

Δημοσιεύθηκε στο ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: | Αφήστε Σχόλιο »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 181 other followers